stella & tekst

iets met woorden

Van alles, Verhalen

Kruidenmannen

Thuis viel het me als eerste op. Mijn eigen exemplaar was zijn koffiegebruik aan het afbouwen. Ter voorbereiding op een weekje detoxen. En nu drinkt ie alleen nog maar kruidenthee. Hij gaat richting 50 en het leek me een fase. Maar hij zegt zich kiplekker te voelen zonder cafeïne. En is vast van plan zijn verdere leven te slijten in de afwezigheid van Americanos, Lattes met of zonder extra shot, Cortado’s en ander bruin water. Zelfs chocolade en groene thee zijn afgezworen. Natuurwinkels worden afgestruind en verpakkingen gekeurd. Lades vol kruidenmengsels hebben we inmiddels. En ik stoom dus al een tijdje in eenzaamheid mooi microschuim voor mijn bak of vier dagelijkse cappuccino’s.

Anyway, dit huiselijk leed terzijde. Was thee tot voor kort een vrouwending, ik kom de oprukkende kruidenman de laatste tijd meer tegen. Tijdens werkbesprekingen, snelle ontbijtjes in een koffietent, na lang tafelen in fijne restaurants. Steeds vaker klinkt het: ‘Doe mij maar een thee.’ Of erger: ‘Een Chai Latte, graag.’ En dan laten ze een stilte vallen met zo’n niet tegen te spreken blik van ‘de echte kenner’. Mij en het bedienend personeel dan wat in verwarring achterlatend. Laatst kreeg ik er ongevraagd een mini-college bij. Over de bijzondere smaak en de heilzame werking. Waar de blaadjes het beste groeien, wanneer het plukseizoen is en hoe warm het water wel of niet mag zijn voor het reinste resultaat.

Weet je, ik vind het allemaal best, iedereen moet fijn drinken wat ie lekker vindt. Doe ik ook. Koffie, thee, kruidenmengsels, een verlepte bos munt in kokend water, zo nu en dan een paar glazen wijn. Daar doe ik allemaal niet moeilijk over. Wat me stoort aan de mannelijke thee-hype is dat gewichtige. Zoals een uurtje met de kinderen opeens ‘papa-dag’ werd, zo is de man met kruidenthee plots een gezondheidsgoeroe. Die kersverse theeleuten verheffen hun emancipatoire drinkgedrag tot religie. Compleet met zendingsdrang en ‘kijk-mij-eens-goed-bezig-blik’.

Terwijl ik dit stukje tik, knabbel ik op een stuk chocola en slurp langzaam mijn volgende bakkie naar binnen (fijn door mijn theedrinker gezet, dat dan weer wel). En ik ga me hierna maar eens verdiepen in de diepere betekenis van het stookproces van jonge jenever. Misschien eerst nog even hout hakken met mijn nieuwe custom made bijl. Of wat aan mijn oldtimer sleutelen en straks op de Harley de dochter ophalen voor mijn naschoolse ‘mama-dag-plicht’. En meteen maar eens kijken of die zesjarige tot een straffe ristretto te verleiden is. Ze moet tenslotte niet te veel op haar vader gaan lijken.

 

Leave a Comment